کبک کوهی

مسعود رضایی بیاره کبک کوهی عصر پائــــیز از دم صبح بهــــاری خـوشتر است در هـــــوای عـاشقانه ، بــی قراری خـوشتر است تیشه زن در ریشـــه و سنـگ جفـــا بـر شیشــهام روی دیـــوار شکسته یــــــــادگاری خـــوشتر است یـــادم آیـــــد از نــــگاهت ، اشکم از پــی مـی دود در کنـــار چشمـه و جـــو میگساری خـوشتر است در مقــــام عشق بـــاید بـــی سر و پـا بــود و بس خــــاک درگـــاه نــــگار از شهریاری خوشتر است تـــرک مــــا گفتـــی و مـــاندم تا قیــــامت بـا غمت آب حسرت در دو چشم از شرمساری خوشتراست کبــــک کـُهسار دنــایم ، نغمــــه از دل مــی زنــــم نالـــههای کبک کـــــوهی از قناری خوشتر است